Ess die Zick
(Text & Musik: Klaus Fischer)
- 1.
- Dein janzes Jeld bei Pino, wat wor do widder loss?
Die Fente woren all zesamme do.
Bess weg vun joot un böse un dä Wind blöß janz schön kalt.
Dä Rään diss Naach nimmp keine halt.
Die Junge wore joot drop un die Stories woren alt,
sin immer noch dieselve wie schon lang.
En Band ess in dingem Kopp dren, un do krees se nit mieh loss
un ding kalt bett waat am Engk vun d´r Srooß.
- Ref.
- Ess de Zick, Zick, Zick!
Ess de Zick, Zick, Zick!
Ess de Zick, Zick, Zick, die dat määt
un die fass all Wunde verheilt...
- 2.
- Wat woren se am schwaade, vun wäje: "Fröher? Joot!"
Dat hann die Lück doch all in ihrem Bloot.
Erinnerunge löje die Zick verdrieht et all,
wat wohr wor ess ald lang schon nit mieh wohr.
Domols wor noch all dat wat Hück schon nit mieh ess,
vill besser wor dat och noch ess doch kloor!
Schlääch saache wääde kleiner wie ne Schneemann em Julei.
Ahl Stories sinn doch nie su janz vorbei.
- Ref.
- Ess de Zick, Zick, Zick...