Dat ich ahn dich denk
(Text & Musik: Oliver Kerk)

1.
Dat ich ahn dich denk, kütt mer öfters vüür.
Dat ich ding Stemmm hüür, als söhst do he bei mir,
kütt mer öfters, vill öfters als fröher vüür.
"Ja weißte , So!?" häss do oft jesaat.
Für Alles un Jedes, hatts do ne Spass parat.
Doch dä ähnz dä dohinger stund, hann ich oft jeföhlt,
Melancholie die do versteckt heelts, hätt mich am miehtste ahnjerührt.

2.
Wat mer jelaach, un zesamme erlääv hann,
kein Sekund soll mer dovun verlore jonn.
Ahl zigge sinn alles, wat mir noch övrich bliev,
die Jedanke ahn Dich, dat wat mer dä Kummer verdriev.
Do küss nit mieh ahn der Düür erenn un sähs: "Jung kannste Spaß verstonn?"
Doch dä Kopp em Sand ess unnütz, zoröckzedriehe jit et nix.

Ref.
Maach et joot Jung, dat ich ahn dich denk, hält dich am lävve für mich.
Ming Erinnrung ess lebendig, wie ´ne Film dä immer widder läuf,
mit Szene ussem Lääve, ding Jeseech un dinge Sprüch.
Wat für mich bliev un wichtig ess - dat ich ahn dich denk.

3.
Wie un wat passeet ess, bliev mer unbekannt.
Woröm et su kumme moot wie et kom, loch nit in minger Hand.
Ich jläuv dat et dir jetz joot jeiht, su joot wie noch nie.
Un dat - wer weiß et - mer zwei uns vielleicht irjendwann ens widdersinn.
Doch bess dohin haale mer de Fahne huh un sinn zo dat et wiggerjeiht.
Trotzdämm vermiss ich Dich - doch wat willste maache et ess wie ´t ess!

Ref.
Maach et joot Jung, dat ich ahn dich denk...