Atlantis
(Text & Musik: Oliver Kerk)

1.

Zeig mer eine dä kein Draumschloß hät.
Nit eins met Ruuseranke un nem joldne Bett.
Ich mein die Schlösser us Jedanke,
für die mer dann e Lääve lang ne Schlüssel söök
un doch nit finge kann.

2.

Die janze unerfüllte Wünsche,
en Sehnsucht deef su deef versteckt.
Die mer, e Sprichwoot säät et, wie ne mööde Hunk
am beste nit opweckt.

Ref.

Dat ess mie Fernweh wat mich unruhig määt,
wat mich naats nit schloofe lööt.
Dat mich beim opstonn ald jefange häält
un mich dä janzen Daach lang quält.
Minge Draum vun ner verlorene Welt - mingem Atlantis.

3.

Vill Freud un och vill Leid süht mer op dä janze Welt.
Se ess voller Widersprüch wat ess wohr wat nur Jerücht.
Doch durch dä Wirrwarr führt ne Wääch
vun he bes ahn die nächste Eck.
Dann ändert sich dä Bleck - un irjendjet weet opjeweck.

Ref.

Dat ess mie Fernweh wat mich unruhig määt...

3.

Et driev mich vüraan wohin weiß ich nit.
En Erkenntnis han ich ävver mieh och nit.
Verzäll se wigger jedem dä de triffs.
Nix jeht verlore wemmer´t nit verjiss,
och nit mie Atlantis.

Ref.:

Un mie Fernweh wat mich vüraan driev,
wat mich naats nit schloofe lööt.
Dat mich beim Opstonn ald jefange hält
un mich dä janze Daach lang quält.
Dräump dä Draum vun ner verlorene Welt - vun mingem Atlantis.